Talpa
dad Ursula Burkhard 
translaziùn an sutsilvan: Barbara Riesch

La Monica e orva. Ella sa betg ir cun tschels unfànts a scola. Parquegl c’ella veza betg amprenda ella da liger cugls màns. Igls bustabs agl sieus cudesch en screts cun puncts c’ella sa palpar cun la sia deta. An la scola par orvs declareschan igls surmesters a las surmestras blearas tgossas c’unfànts ca vezan san semplameing. Avànt anzaquànts gis â ella amparo agl sieus surmester: «Co vezan las stélas ad igls nivels or?»
Sia classa va mintg’eanda egn’ea agl zoo. Là san igls unfànts palpar a strischear igls animals. Ign savess bunameing crer ca la Monica vezi cugls màns. Partge strusch c’ella â amprieu d’ancanuscher egn animal, sa ella suainter furmar quel or dad arscheglia. Da dissignear riva ella betg.
Igls unfànts orvs fan ear sport. La Monica sanoda fetg bugent, sia amitga dantànt va ple bugent cun schlissarigns.
Igls geniturs da la Monica habiteschan an egn martgieu pletost pintg. An quel dat igl nigna scola par orvs. Parquegl e la Monica l’antiera eanda an egna tgea aposta par orvs. Là e ear la scola. Ella va a tgea me las fegns d’eanda a durànt las vacànzas. An la tgea par orvs e’gl flot. Unfànts orvs giojan an lur tains liber gest aschi bugent sco quels ca vezan ad els fan ear bugent furbareias. La Monica â blearas amitgas a blears amitgs. Tutegna salegra ella adigna dad ir a tgea tier seas geniturs a da giujear cun sieus frar. 
Ear igl Bruno salegra cur ca sia sora vean a tgea. El â dantànt fadeia sch’igls oters unfànts sacumportan aschi curius cur c’el e or sen veia cun la Monica. Forza cren els ca la Monica s’odi betga tier els, parquegl c’ella e savens davent a va betg an lur scola. Els san ear betga quànt bagn ca la Monica sa giujear. Ad uss ân els ear ànc antschiet a far befas da la Monica. Cur c’els passan sperasvei cloman els: «Talpa!» Igl Bruno vean fetg vilo. Agl ple impertinent â el gea do fridas. Co vean igl ad easser cur ca la Monica â vacànzas, sch’i fan gea aschi nosch mintga fegn d’eanda? Igl Bruno safa quitos. El â raschùn, igl vean adigna mender. Tschels buabs ân santieu c’igl Bruno vean vilo ad ussa fani aposta befas. «Talpa! Talpa!», cloman els adigna venavànt. Els studegian nut. Els manegian betga nosch quegl. Egna sonda e igl signur Gross vagnieu vetier. Quel e fetg rigurus. Els ân adigna ampo tema dad el. El glis â scumando igl pled «talpa» ad â getg c’el bagliafi cun lur geniturs.
Ussa cloman els me cur ca nign carschieu e damanevel.
Egn’ea e igl Bruno vagnieu talmeing vilo c’el leva tschifar igl buab ca veva clamo. «A tgei muss jou tgi c’e egna talpa”, â el getg tut vilo. Dantànt eara igl Flurin gea vei tier la Monica. El l’â stratg pigls tgavels. Egn’ea stev’el davànt, ad alura davo ella. El e vagnieu ple a ple curaschus ad â stratg ple a ple fearm. Mo la Monica e maligna. Ear an la tgea par orvs dat igl savens daspetas. Ella sa co sadafender. Gl’amprem stat ella me quieta, sco sch’ella rivass betga da sadustar. Tutanegna tgapa ella dantànt igl Flurin. Ella sainta noua c’el stat. Igl Flurin vess mena spitgieu anzatge ascheia. El carteva c’egna buaba orva stotgi saschar plascher tut. La Monica vean peia da fierer giobass el. A speart e ella an schanuglias segl Flurin a sapetga cun el. Igl Bruno vess betga savieu far miglier egl.
Igls buabs ple grànds statan là cun buca avierta. Quella Monica! Egna buaba orva! A gea safurma egn rentg anturn igls dus unfànts: «Monica, Monica! Dai! Mussa ad el, hop hop.» Igl Bruno â egn detg plascher da sia sora.
Ussa sainta la Monica c’igls unfànts van da la vart ad ella oda la vusch da sia mama: «Mo tge e’gl qua?» La Monica lascha liber igl Flurin. «Jou sund betg egna talpa», gi ella. «Quegl salasch jou betga plascher.» Tschels unfànts vutan sazupar. «La Duna Cantieni vean a durlar cun nus sco igl signur Gross a vean a raquintar tut a noss geniturs», tratgan els.
Mo la duna Cantieni fa betga quegl. «Far la talpa e egn legher gioi», gi ella. «Sco unfànts vagn nus savens giujieu igl gioi da la talpa. Igl deva nigna feasta d’aniversari sainza que gioi. Savez tge? Cur ca la Monica â aniversari e ella betg a tgea. Nus savessan dantànt far que vendargis egna feasteta. Alura e’gl vacànzas a tuts ân peada.»
Igl vendargis mànca betg egn digls anvidos. Tuts san ca la duna Cantieni sa far buntads turtas. Ad alura igl gioi. Nigna ancanuscha quel. La duna Cantieni declarescha tut exactameing.
Egn e la talpa. Cun liieu sei igls îls sto que unfànt tschifar egn oter unfànt. Gl’amprem ca salascha tschifar e alura sez la talpa. Igl e gnànc aschi sempel da tschifar anzatgi sainza vaser. Mintgatànt palp’ign dasperas da que malanschignevel ad alura e’gl  legher. Igl miglier sa la Monica tschifar. Ella e disada da santir sainza îls a sa, noua c’anzatgi e near noua c’el samuainta. Igl Flurin sa sco quegl e. Igls unfànts san ampruvar sco els vutan, mo la Monica gudogna adigna. Que gioi ple sacapescha zund bagn ad ella.
«Vus savez clamar talpa aschi blear sco vus lez, a mei fa quegl nut ple », cloma ella a ri. Mo tschels ân nign plascher ple da clamar que pled. Partge ear – scha nign vean ple vilo?

funtàna: Ursula Burkhard © Lehrmittelverlag des Kantons Basel-Stadt

La redacziùn a la tgea editura ân sastanto dad eruir a da dumandar tut igls dretgs d'utilisaziùn pigls maletgs ad igls texts. Scha nus vessan survasieu anzatge a vessan tras quegl violo dretgs d’autur, vean la tgea editura a bunifitgear quels tanor las cunvegnas usitadas, sch’igl dat egn’anunztga da pratensiùns giustifitgeadas.